Mijn moeder is een heel aardige vrouw. Alleen maakte iedereen misbruik van haar vriendelijkheid, zelfs in haar eigen familie.
Mijn vader was een heel aardige man, net als mijn moeder. Hij werkte de hele tijd toen hij nog leefde en mijn moeder voedde mij op. Ze ging altijd naar het dorp om haar moeder te bezoeken, die bij haar zus Zina woonde. Ik had al van jongs af aan een hekel aan de zus van mijn moeder, tante Zina. Ze was op de een of andere manier slecht en egoïstisch. Als mijn moeder bij hen op bezoek kwam, deed ze al het huishoudelijke werk terwijl Zina de disco’s runde.
Een paar jaar gingen voorbij en mijn vader stierf. We bleven bij mijn moeder wonen. Ze kreeg een paar baantjes. Het was erg moeilijk voor haar, dat kon ik zien. Overdag werkte ze in een bedrijf en ‘s nachts waste ze de ingangen. Maar mijn moeder lachte me nooit uit, dus Zina vond alles prima.
“Na school begon ik meteen parttime te werken om mijn moeder te helpen. Ik realiseerde me dat haar gezondheid al achteruit ging en ik wilde haar meer helpen. En toen werd mijn oma heel ziek. Na de aanval had ze voortdurend toezicht, behandeling en zorg nodig. Tante Zina wilde dat allemaal niet doen. Ze had zelf genoeg zorg, ze had drie kinderen en liep met hen en na hen. We moesten mijn oma verhuizen naar onze stad. Dus mijn moeder heeft tot de laatste dag voor haar gezorgd. En toen bleek dat Zina al haar bezittingen – het huis in het dorp en het land – aan zichzelf had overgedragen toen ze nog leefde. Mijn moeder en ik kregen niets.
– “Als je geen tijd hebt, ben je te laat,” zei tante Zina. Dat is me altijd bijgebleven. Na de dood van mijn oma praatten mijn moeder en tante Zina niet meer met elkaar. Een paar jaar later trouwde ik en kreeg ik zelf een kind. En toen verscheen tante Zina plotseling. Ze schreef me een bericht. In het bericht stond dat haar oudste dochter nu in dezelfde stad woonde als ik. Ze was met haar man en een klein kind en kon nergens wonen omdat de huur erg duur was, en ze vroeg of ik ze in huis wilde nemen. En ik zei tegen tante Zina: “Je hebt alles van ons afgepakt, je hebt je eigen huis in het dorp, dus laat je dochter daar naar teruggaan.
