Tien jaar geleden, nadat mijn man en ik gescheiden waren, ging ik naar Italië naar een vriend: om wat geld te gaan verdienen…
Het bleek dat ik daar vele jaren ben gebleven. In die tijd trouwde mijn zoon en kreeg hij kinderen. We communiceerden constant via video en ik stuurde hen €1500 per maand. En uiteindelijk kwam ik voor het eerst in tien jaar weer thuis van mijn werk. In Italië gaf ik massages en zorgde ik voor een oudere vrouw.
Ik was zo blij dat ik dat allemaal achter de rug had! Wat was ik blij toen ik mijn zoon, mijn schoondochter en mijn twee kleinkinderen omhelsde, die ik voor het eerst zag. Het was tenslotte dankzij mijn hulp dat hun appartement was gerenoveerd! Hun appartement is in een oud huis, een tweekamerappartement, maar het is zo mooi en smaakvol gerenoveerd.
Ik complimenteerde de kinderen en vertelde hen over mijn plannen voor de nabije toekomst. Ik zei dat ik de flat zou kopen omdat ik zeker niet met lege handen terug zou komen. Ik vertelde ook dat ik mijn persoonlijke leven wilde verbeteren omdat ik al jaren een langeafstandsrelatie had met een oud-klasgenoot die ook gescheiden was. Misschien hadden we weer bij elkaar kunnen komen, maar de kinderen waren niet blij met dit nieuws.
Het bleek dat ze dachten dat ik hen geld opbracht en ze wilden voor zichzelf en de kinderen een groter appartement met drie slaapkamers kopen om te verhuren, zodat ze niet meer hoefden te werken. Kun je je dat voorstellen? Al die jaren werkten mijn zoon en schoondochter niet, maar leefden ze van het geld dat ik ze stuurde.
En ze wilden niet meer werken, dus maakten ze een plan. Ik dacht dat ik een tijdje bij hen zou wonen en mijn oude eenkamerappartement zou opknappen om het beter verkoopbaar te maken, maar dat deed ik niet. Nu woon ik in mijn appartement en renoveer ik het ondertussen. Ondertussen zijn Ivan, met wie ik sinds een maand samen ben, en ik op zoek naar een groter appartement.
Helaas communiceer ik nauwelijks met mijn kinderen. Ik wou dat ik mijn kleinkinderen vaker kon zien. Maar binnenkort, denk ik, komt daar verandering in, want gisteren belde mijn schoondochter me op en vroeg of ik morgen bij de jongens wilde blijven, omdat zij op sollicitatiegesprek gaat en mijn zoon een baan zoekt. Dus eindelijk zit je lekker bij mij op schoot en dacht je dat het altijd zo zou blijven? Nee, kinderen, ik wil voor mezelf leven!
