Anton en ik leefden meer dan 25 jaar in een liefdevol en respectvol huwelijk. We kregen een zoon, Semen, die nu 22 jaar oud is. Zijn leven veranderde drastisch toen hij Lyuda ontmoette…
Al snel begon hij de meeste tijd met haar door te brengen en liet hij zijn kamer in ons tweekamerappartement vaak leeg. En toen, uit het niets, kondigde Semyon aan dat Lyudmila zwanger was en dat ze van plan waren om samen te gaan wonen. Het nieuws was overweldigend, aangezien ze allebei nog studeerden. De situatie werd nog nijpender toen Semyon aankondigde dat ze bij ons introkken. Ljoedmila gedroeg zich vreselijk in ons huis. Ze at alles achter elkaar op, ook het eten dat speciaal voor Anton was bereid.
Als ik iets kookte wat ze niet lekker vond, eiste ze dat ik het opruimde, ongeacht wie er in de buurt was. Haar gevoel van aanspraak ging zelfs zo ver dat ze me tijdens een andere ruzie uit de kamer van mijn zoon schopte. Ik besprak de situatie met Anton, die voorstelde om de zomer in de datsja door te brengen, in de hoop dat de situatie na verloop van tijd zou verbeteren.
We kwamen in september terug met boodschappen, maar ontdekten dat het slot was veranderd en dat mijn zoon niet beschikbaar was. Nadat we met de hulp van een slotenmaker het huis waren binnengegaan, troffen we een puinhoop aan: overal lag afval en vuile vaat. Toen Ljoedmila eindelijk verscheen, beschuldigde ze ons van inbraak.
Haar gedrag was schokkend, maar we waren nog meer verbaasd over het feit dat ze niet zichtbaar zwanger was. s Avonds kwam Semyon terug en bekende dat Ljoeda niet zwanger was.
Ze vonden het gewoon leuk om zonder ons te leven en veranderden het slot om ons langer buiten te houden. Woedend en opgelucht drong ik er bij Semyon op aan om Ljoedmila er onmiddellijk uit te zetten. Ondanks zijn tegenzin volgde hij haar met haar koffer. Een week later kwam Semyon alleen thuis en weigerde zelfs Lyudmila’s naam te noemen. Ondanks alle commotie was ik opgelucht dat het eindelijk voorbij was.
