Igor wist dat Larisa op de hoogte was van zijn affaire, maar hij had nooit gedacht dat ze hem zou verlaten…
Hij was er vast van overtuigd dat het volkomen normaal was voor een man om affaires te hebben, het was fysiologie, wat kon je eraan doen? Hij zag Larysa’s gedrag alleen als een bevestiging van zijn woorden, ze uitte nooit haar ongenoegen. En toen ze op een dag zei: “Ihor, ik ga bij je weg, ik pak ‘s avonds mijn spullen.
Hij geloofde haar niet, hij dacht dat ze er een potje van maakte en tegen hem loog. Maar toen hij thuiskwam, zag hij dat zijn vrouw aan het inpakken was. Hij kon zijn ogen niet geloven en probeerde haar zelfs tegen te houden, maar Larysa was erg vastberaden. Ze ging met haar koffer naar het huis van haar ouders.
Een uur later belde haar schoonmoeder haar op. -“Heb je je man verlaten? Hoe kon je! Hij zal verloren zijn zonder jou. -Nina Petrovna, je weet heel goed hoe het met de gezondheid van je zoon gaat. -Praat niet tegen me! Even was Larysa’s beker geduld vol. Ze had zo lang gehoopt dat haar man haar zat zou worden, en nu was ze gewoon opgebrand. Er waren geen gevoelens meer voor hem, geen vreugde, geen allure, alleen een grote leegte. Maar ze had nog steeds de gedachte in haar hoofd dat ze het geluk nog kon vinden bij iemand anders die haar echt zou waarderen.
