Selina en Kev ontmoetten elkaar in een plaatselijke kroeg toen Selina net 19 was, en twee jaar later wilden ze een groot gezin en begonnen ze te proberen een baby te krijge…
Dat was omdat Selina’s artsen haar vertelden dat ze zo snel mogelijk moest beginnen omdat ze het moeilijk zou vinden om later in haar leven nog kinderen te krijgen.
Na drie jaar mislukte pogingen om zwanger te worden, kreeg Selina eindelijk toestemming voor IVF. Hun eerste dochter, Myla, werd geboren via kunstmatige inseminatie en haar moeder had nog maar twee ingevroren eicellen over. Het koppel wilde het meisje dolgraag een broertje of zusje geven.
Hun droom werd al snel werkelijkheid. -We probeerden alle methodes, gingen overal op zoek naar manieren, maar niets hielp. Het was een erg moeilijke tijd. Op een gegeven moment gaven we het op, maar toen we dachten aan een groot gezin met kinderen, bleven we doorgaan: we wilden allebei zo graag een groot gezin. Als gevolg van de laatste IVF-poging splitste een van de eicellen in drie delen.
De artsen vertelden hen dat ze moesten stoppen met de ontwikkeling van de vierling vanwege het hoge risico op misvorming, vroegtijdige bevalling en andere complicaties, maar Selina en Kev waren wanhopig om hun baby’s een kans te geven. En het werkte. -Het is ongelooflijk. We hadden één klein wonder – en nu hebben we vijf wonderen!
