Oma Julia was aan het winkelen toen ze een vreemde vrouw zag. Dit komt niet vaak voor in hun dorp. Julia woont hier al haar hele leven en kent iedereen, dus ze was verrast. Ze was jong en zwanger. Toen ze uit de winkel kwam, begon ze verward om zich heen te kijken.
Julia keek naar haar en besloot toen naar haar toe te komen: “Wat is er gebeurd, kind?” “Ze hebben mijn koffer gestolen!” zei de vrouw verward, “die heb ik hier laten staan! Julia glimlachte begrijpend, “Maak je geen zorgen. Het is de buurjongen, Ivan. Hij heeft eigenaardigheden en neemt altijd andermans spullen.
Zijn ouders zijn goed, maak je geen zorgen, ze brengen alles terug. Ze gingen naar het volgende huis en brachten de koffer van het meisje terug. Oksana begon te gloeien van geluk en bedankte de oude vrouw hartelijk. Julia besloot het te vragen: -Ik heb u hier nog niet eerder gezien, iedereen kent iedereen hier.
De vreemdelinge haalde een briefje uit haar zak en overhandigde het aan de vrouw: -Weet u waar dit is? Julia’s ogen verwijdden zich. Haar adres stond op het briefje. Ze krabde nadenkend aan haar kin. Pas toen ze in het huis was, gaf ze toe dat het haar adres was. Tijdens een kopje thee vertelde Oksana waarom ze gekomen was.
Ze was de dochter van haar overleden ex-man. Ze was gekomen om haar te vertellen van zijn dood. Yulia was overstuur, ze had sinds de scheiding op vriendschappelijke voet gestaan met haar man, en Oksana troostte haar. Na dit bezoek begonnen ze te praten. Yulia vond een hecht persoon, en al snel geen familielid meer, maar een kleindochter.
Zijn ouders zijn goed, maak je geen zorgen, ze zullen alles teruggeven. Ze gingen naar het volgende huis en brachten de koffer van het meisje terug. Oksana begon te gloeien van geluk en bedankte de oude vrouw hartelijk. Julia besloot het te vragen: -Ik heb u hier nog niet eerder gezien, iedereen kent iedereen hier.
De vreemdelinge haalde een briefje uit haar zak en overhandigde het aan de vrouw: -Weet u waar dit is? Julia’s ogen verwijdden zich. Haar adres stond op het briefje. Ze krabde nadenkend aan haar kin. Pas toen ze in het huis was, gaf ze toe dat het haar adres was.
Tijdens een kopje thee vertelde Oksana waarom ze was gekomen. Ze was de dochter van haar overleden ex-man. Ze was gekomen om haar te vertellen van zijn dood. Yulia was overstuur, ze had sinds de scheiding op vriendschappelijke voet gestaan met haar man, en Oksana troostte haar. Na dit bezoek begonnen ze te praten. Yulia vond een hecht persoon, en al snel geen familielid meer, maar een kleindochter.
