Toen ik in de negende klas zat, stierf onze vader.
Na hem ging mijn moeder religie studeren. Ze werd zo godvrezend dat de priester in de kerk haar voor iedereen tot voorbeeld stelde en mijn oma noemde haar “Molokan” (hoewel de kerk Molokans niet erkende).
Mijn moeder zei altijd dat ik bij mezelf moest blijven. Maar in mij, een zestienjarig meisje, begon een gevoel van tegenstrijdigheid op te komen en ik tartte haar. Om mijn volwassenheid en onafhankelijkheid te bewijzen, werd ik zwanger door abortus.
Tegen de tijd dat ik erachter kwam dat ik zwanger was, was het te laat om abortus te plegen. Mijn moeder (ik heb twee zussen jonger dan ik) schopte me het huis uit. Mijn oma nam me in huis.
Ik beviel van een dochter. We leefden van mijn oma’s pensioen, het pensioen van de kinderen, en ik werkte ook hier en daar parttime. Op een dag begon mijn oma een serieus gesprek met mij. “Er is een serieuze man in onze familie. Hij vindt je leuk. Hij wil met je trouwen. Jouw dochter zal hem alleen maar gelukkig maken. Hij kan zelf geen kinderen krijgen. Daarom is hij van zijn eerste vrouw gescheiden en nooit meer getrouwd.”- Wie is hij? “Ken ik hem?” vroeg ik. “Ja, je kent hem.
Hij is onze timmerman, Pavlo. “Oom Pasja? Oma, maar hij zat in dezelfde klas als Papa! “Hij is oud!”, vroeg ik bezorgd. “Ga je karbonades van hem maken?”, glimlachte mijn oma.
“Luister naar me, kleinzoon, ik ben al vele jaren oud. Wie weet hoe lang ik het nog volhoud. Wat Pavlo betreft: ten eerste drinkt hij niet, ten tweede krijg je een eigen huis, zonder je schoonmoeder, en ten derde verdient hij goed geld…
Al met al overtuigde oma me. En later was ik blij dat ik naar haar geluisterd had. Mijn Pasja stond erop dat ik voor dierenarts ging studeren.
Hij was dol op mijn Tanya. We leefden vijftien jaar met hem in liefde en harmonie… Een maand geleden stierf hij. Ik ging naar bed en werd niet meer wakker. En gisteren kwam mijn moeder naar me toe. Ze wilde de goodies van Pasha delen met mijn zussen. Ik schopte haar mijn huis uit. En ik heb er geen spijt van.
