In het begin organiseerden we voortdurend gasten, housewarming-feesten en zo.Drie jaar geleden kochten we een landhuis met een groot perceel. We komen er altijd in de zomer. Mijn man, mijn kinderen, mijn ouders en ik. langzaam zetten we alles op: we zetten een kas op, bouwden een sauna, rustten een speeltuin uit, onafhankelijk, met onze eigen handen. Toen we klaar waren met al het werk, konden we er gewoon geen genoeg van krijgen. Het was het huisje van onze dromen. In het begin organiseerden we voortdurend gasten, housewarming-feesten en zo. Vrienden, familieleden en kennissen kwamen ons bezoeken. We hadden plezier, zonnen, maakte kebabs, ging naar het bos voor paddenstoelen, zwom in de vijver.
Iedereen was verrukt. Maar na een tijdje kwamen mensen niet meer zo vaak naar ons toe, dat ze begrepen dat rust rust was, maar dat het niet nodig was om de grens te overschrijden. En nu komen ze alleen op uitnodiging. Maar een van mijn goede vrienden viel op tussen de snorren. Het was alsof ze helemaal geen gevoel voor proportie had. Elke keer als ze erachter komt dat ik met mijn familie naar het platteland ga of er al ben, vraagt ze niet of het goed is of niet, haalt haar kind op en komt naar ons voor alle vergaderingen. Ik hou heel veel van haar en daarom ben ik bang haar te beledigen. Maar ik ben al ziek waar mijn familie bij is.
Haar gedrag grenst aan nah abity. Ik heb al geprobeerd om haar te vertellen niet te komen deze keer, maar het is goed. Ze bracht deze zomer bij ons door. Ik heb al geschoren. Ik vertelde haar dat de gasten ons zouden komen bezoeken, er zou geen plaats zijn. Maar dat hield haar niet tegen. Ze was klaar om op de grond te slapen, Ik meen het. Op mijn zachte matras! En ik moet op TV slapen om haar bed op te maken. Het kan haar tenslotte niets schelen, ze is niet principieel, ze is niet trots, en ze slaapt vaak op de vloer als andere mensen ons komen bezoeken.
En weet je, het zou niet zo beledigend zijn als ze voor het huis zorgde alsof het haar eigen huis was, ze bracht bijna al haar tijd met ons door. Maar nee, ze kwam direct op vakantie. En ze gedroeg zich precies als een gast. Mijn man en ouders hebben nog niets gezegd, maar het is erg onaangenaam en erg stressvol. Het is al winter. Het nieuwe jaar komt eraan, dat we daar ook gaan vieren. Dus vanmorgen kwam ze naar mijn huis voor koffie en vroeg: “Wat zijn je plannen voor de nieuwjaarsvakantie? Ik denk dat het geweldig zou zijn om te feliciteren met het huisje. Hoe vind je het idee?”Ik stikte bijna in die koffie. Ik wil geen ruzie met haar, maar ik denk erover om het haar direct te vertellen, want Ik zal het niet lang volhouden.